faşizm

Latince'de otoriteyi ifade eden fasees kavramını da hatırlatan görüş.

Her şeyden önce parlamenter demokrasiyi şiddetle dışlayan faşizm, bireyciliği reddeder, liberalizmi eleştirir, akılcılığın ve hümanizmin kritiğini yapar. Bu bakımdan faşizm esasen topyekün bir red hareketi olarak ortaya çıkar. Devletin mutlak üstünlüğüne dayanarak kişi­den, Devletin kurallarına sıkı sıkıya uymasını savunur. katıDisiplin, itaat ve devlet yüceltilir. Hareketi yönlendiren yüce bir amaç sunulur. italyan fa­şizminde bu Roma imparatorluğudur. Libera­lizmin tüm konumları şiddetle eleştirilir. ital­ya'da ve Almanya'da son derece saldırgan bir milliyetçiliğe dayanan faşizm, bu ülkelerde özel bir cemaat hayatına özlem duyarak başa­rılması için sınıf mücadelelerine düşman tavır takınmış, tarihi baştan yorumlamış ve kollektif hayalin top yekün politizasyonuna ulaşma­ya çalışmıştır. Tek vücutçu ve siyasî faaliyetle­ri lekele alması yönüyle de tekelci ve ayrıca otoriter bir rejim olarak, tarihin akış yönünde seyrettiğini iddia eder. Faşizm, her halükârda, totaliter, kuvvetli, şekilde merkeziyetçi ve ka­tıksız biçimde hiyerarşiktir. Gençleri, yaratıcı güç diye göklere çıkardığı hayal gücü ve kuv­vet içgüdüsü ile coşturur; tek bir ideal göste­rir: "inanmak, itaat elmek, savaşmak."