yarın öleceğini bilen yazarların bugün yapacakları

söyleyemediğim şeyleri bağıra bağıra söylerdim.
feysbuk hesabımı dondururdum ki ölümümün ardından kimse duvarıma fotoğraflarımın altına acıklı şeyler yazmasın.
kedilerimle vedalaşırdım.
telefonu laptopı satar paranın bir kısmıyla kuaföre gider güzel bir bakım yaptırırdım, cesedim güzel görünsün.
aşık olduğum adama sarılırdım bir defa, '' yarın öleceğim, beni üzdüğün için hep vicdan azabı çek tamam mı'' derdim, şimdi o düşünsün.
ailemin yanına gider onlarla mükemmel bir akşam geçirirdim.
kocaman bir bardak ballı süt içip, anneme sarılıp uyurdum.
kapanış.