okullarda kuran eğitimi

ilahiyat fakültesi gibi bir kurumda bile son derece saçma bir şekilde yürüyen hatta yürümeyen eğitimdir.
beş yıllık ilahiyatın dört yılında sekiz dönem zorunlu kuran dersi vardır. birinci sınıfta bir kitap alınır hoca değişmediği sürece aynı kitapla devam edilir.
kitap değişse bile usul değişmez. hoca gelir seksen kişinin kem küm okumasını dinlersiniz doksan dakika. şansınız varsa hoca insaflı ise bariz yanlışlardan birini seçer ve onu beş on dakika anlatır. bazen orjinal bi tecvid kaidesi bulur ve onu anlatır tabi dediğim gibi şansınız varsa.
genelde şansınız yoktur. hoca tecvid anlatma isteğini makul karşılamadığı gibi 'burası üniversite' gibi bahanelerle üste çıkmaya çalışır. tuğla hacminde tecvid kitabını tıpkı bir islam tarihi, felsefe, tasavvuf kitabı gibi okuyup anlamanızı ve sorduğu soruları cevaplamanızı bekler.
tecvid deyince aklınıza meddi tabi falan gelmesin. meddi muttasılın vacip ve caiz olan kısımları ve verş'e göre kaç elif asım'a göre kaç elif ilavenin vacip olduğu gibi sorular var.
keşke kıraat ana bilim dalında yüksek yapanların öğrenmesi gereken şeyleri öğretmek yerine ileride atmış yetmiş yaşında teyzelere yönelik kuran eğitimi ya da küçük çocuklara yönelik kuran eğitimi hakkında metodik bir ders işlense.
keşke sınıfta hala peltek se ile normal se harfini karıştıran insanlar varken harflerin yirmi küsür sıfatı ile bu kadar ilgilenilmese.
dört yılın ilk yılı mahreç ve tecvid
ikinci yılı salt hızlı kıraat ve ezber
üçüncü yılı makam
dördüncü yılı da bunların harmanlanıp her türlü soruyu vizede finalde sormanın hak edildiği bir yıl olsa.

tepeden inme sistemlerde keşkelerle konuşmak nafile ama insan hayal ediyor yine de...