kobane

Ciğer yakar.
Bir ses yükselir an azadi an azadi !

Susar dünya. Çocuk bedenleri sokaklarda.
Susar dünya.
insanlık kaybolmuş, yitmiş.

Bir destan yazılır kobane'de. işte budur faşizme karşı omuz omuza olmak!

Kadınlar silahlanır. Tarih boyu bastırılan kadınlar yazar bu destanı. Destan da kadınları.

Zaten demedik mi; keçe, em dıxwazın bı mera werın şevre, dılo, em dıxwazın bı mera werın cenge..

Kim susuyorsa kobane'deki bu vahşede, tarihin önünde suçludur. Kendi kalbine sorsun önce.

Ulan ben evet sol görüşlüyüm. Evet koyu solcuyum. Bırak beni. Kobanede kim savaşıyor? Kürtler. Bırak kürtleri. Işid sizin dini hassasiyetini kullanıyor, bırak dini.

Rica ediyorum ya, 3 saniye. 3 saniye için ben solculuğumu, inançsızlığımı, etnik kökenimi bıraktım.
Sen de bırak. Ne olursa olsun kardeşimsin. Kardeşim diyorum, şu an sadece insan ol, yeni doğmuş bebek gibi. 3 saniye yapabilirsin bunu.
Şimdi sadece şu cümleyi oku;

" anne lütfen ölmemiş ol dedim ama başını kesmişlerdi "

Buna hiçbir insanın sessiz kalacağını düşünmüyorum. Kalamaz da. Kalmamalı! Bu cümledeki acı, ta kalbine dokunur insanın...

berxwedan jiyane !