eternal sunshine of the spotless mind

çeşitli çevrelerce "kediler ile" izlenmesi caiz görülen, ve bu suretle abazalık sorununa getireceği çözüm ile ünlenen bir baş yapıt.

trendi bozmayarak lord aramis ve arap sally ile oturduk izledik. bir de ne anlayalım filmden?

"aşkta tek gerçek acıdır!"*

--spoiler--
sen tut en can alıcı yerinde kulağına bir fısılda, öyle bir şey olsun ki dünya yüzünden silinemez bir isim, bir yer; montaug! eh, o adamın hali duman artık! pıroses başarısız, anılar silinemedi, üstelik arada bir yerde saplanmış bir kıymık var. zaten filmin tüm esprisi burada.
--spoiler--

dahiyane bir yapıt. ve dahiyane bir pazarlama örneği sunmuş film. nasıl mı? eternal sunshine of the spotless mind demiş yazarı filme. biz de buram buram skopos ile çeşnileyerek demişiz ki; "sil baştan!" afişine de eblek bi jim carrey ve komik bir ikilinin buz üzerinde yatarken kuşbakışı çekilmiş bir fotosunu koymuşuz, düşünce baloncuğu yapıp bağlamışız jim carrey'e..

eh, carrey bu; maske bu; "liar liar" bu, bruce almighty'nin ta kendisi o.

dahiyane bir pazarlama ve dahiyane bir film; kurgusuyla, ismiyle, "lekesiz zihninin parlak gün ışığıyla"

ama kedimin de dediği gibi. hafızamızı sildirme şansımız maalesef şu günkü teknolojimizle yok. acı ise insanı olgunlaştıran bir gerçek. biber kadar gerçek.

üstadın* da söylediği gibi:

"zamanında ve usulüyle çıkarmazsanız, o lekeler silinmez"