bugün

duchenne muscular dystrophy

muayene odasının kapısında, babasının bacakları arasından kaygılı gözlerle bakıyor.

iyi diyorum, yabancı ortamı seçebiliyor, herhalde otistik değil.

"buyrun" diyorum, "bugün buraya niçin geldiniz?"

3 yaşında var yok.

tıngırdamaya başlıyor annenin sıkışmış yüreği.

duchenne musküler distrofi.

kırmızı arabalardan birini seçip bana uzatıyor.

kolları kaldırıp uzatamıyor ama.

gücü yetmiyor

çocukla masam arasında

babanın kırışan alın çizgileri arasında

annenin titreyen sesi sustuğu anda

üç ile en fazla yirmi yaş arasında

bir ömür var,

o bundan habersiz.

çocukça gülümsüyor.

otistik olaydın keşke.

hiç haberin olmayacak olsaydı.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com