galatasaray

bugün okulda * mustafa ceceli konseri vardı. galiba hala da devam etmekte. inanılmaz bunaldım yok böyle bir olay. mustafa ceceli'nin kendisi bile sıkılmış heralde ki oturmuş davul çalıyodu. derken önümdeki insan grubu dalga dalga arkaya dönüp bakmaya başladılar, önümdeki bir insan arkaya döndüğü zaman da çok rahatsız olurum, ne yapacağımı şaşırırım adama mı bakayım, normalde baktığım yere mi bakayım, yukarı mı bakayım bilemem hiç. neyse, suratlarına kırmızı ışık çarpıyodu. arkaya döndüm bi baktım bizimkiler meşale yakmış konser alanının dışında. çember oluşturmuşlar döne döne zıplıyolar.

gerçi konser alanı dediğim: lise bahçesi olur ya o kadar bi alan kampüs falan yok okulda.

"biraz erken değil mi ya" düşünceleri arasında koştum hemen, girdim kalabalığa bağırdım çağırdım tezahurat yaptım, döndüm evime giydim pijamamı terliğimi, çayımı içiyorum, birazdan da maçın özetini izlerim.

(bkz: oh mis)

tanım: işşşşşşaaalllllah şampiyon olacak takımdır.