akordiyon

issiz ara sokaklarin nesesi. besiktasta, kadikoyde, nisantasinda, uskudarda duydugunuzda isterseniz o an dunyanin en mutsuz insani olun yine de gulumsersiniz.

gecen hafta 2 aydir sonuclanmasini bekledigim bir is gorusmesine gidecektim. gorusme mackada idi. oralara ilk defa gittigim ve su anki is yerimden zar zor izin alabildigim icin gerginligime geldi yanlis yollara girdim. sonuc olarak besiktasta ara sokaklardan navigasyonu da kullanarak carsiya indim. mulakat 1de idi. yetismek icin yaklasik yarim saatim olmasina ragmen bufeden cay alip calan abinin yanina oturdum. dinledim, dinlendim. cayi bitirip kalktim. taksiye atladim gorusmemin oldugu yere gittim. salonda 10 kusur kisiyle karsilasinca grup mulakati oldugunu anladim. hevesim kirilmisti. akordiyon dinlerken bu ise girip neler yapabilecegimi dusundum. hirslandim. mulakata girdim. ertesi gun o 10 kisinin arasindan tek secilen oldugumu davetiye kabul telefonundan aldim. o kadar mutlu oldum ki o gun; kiz arkadasimin terk etmesini, boylesine buyuk bir sehirde ortada kalmami ve hayata dair sorgulayici tavirlarimi bir kenara itmemi sagladi bu olay.