pink floyd un dediği gibi

şimdi dinledim. yeni dünya için mükemmel bir örnek.
şimdi izninizle biraz bu konuda saçmalamak istiyorum.

açıkçası zorla bitirebildim ama çağımızın ruhunu yansıttığını rahatlıkla söyleyebilirim. rock atmosfer-orkestra, biraz sound, arbesk ses tonu-icra, tavır...
pek çok kavramı aynı anda bünyesinde bulunduran ama hiç biri olamayan, bozunmadan geriye ne kalıyorsa işte o.
bir rezidü, bir artakalan ama bir artakalandan farklı olarak arttığı şeyle bağlantısı kurulamayan.

üzerinde elma yazdığı için elma olduğunu düşüneceğiniz bir meyve gibi ama elma değil. meyve de değil sadece üzerinde elma yazdığı için meyve reyonunda olabilen bir şey gibi... garip bir zamana doğru çekiliyoruz.

bu anlamda inanılmaz seçkin bir örnek: bu konu üzerine zamanında yazıp düşünmüş biri olarak bu kadar somutlaşabileceğini görmek ilham verici. gittiğimiz yönün ne olduğunu yüzlerce sayfada anlatamayacakken şimdi gösterebilmek imkanı güzel.
ve devamının geleceğinden şüphem yok.

şunu demek istemiyorum: bombok, berbat, böyle müzik mi olur?
hayır ben sadece yaşadığım zamanı tanımaya ve gördüğümü anlamaya çalıştım.

hiç şüpheniz olmasın adaptasyon ustası olan insan beyni tüm bu olan biteni sevmemizin bir yolunu bize gösterecektir.

tuhaf zamanlar dilerim.