babanın sevgisinin anlaşıldığı anlar

*gurur duyduğu zamanlarda "aslanım" diye kucakladığı an...
*kızdığında, senin hatandan kendisine pay çıkarıp, "eşşooleşşek" demek suretiyle hem sana, hem kendine sövdüğü an...
*en sıkıcı olduğunu düşündüğün ama aslında en çok seni düşündüğü; nasihat verdiği an...
*şakalaşırken, babanla şakalaştığını unutup yaşıtın gibi davrandıktan sonra, kendine gelip "ayıp mı ettim acaba?" diye düşünürken senin yüzüne hala muzur muzur baktığı an...
*arkadaşlarıyla tanıştırırken, beni gösterip "benim birader..." diye tanıştırdığı an...
*ne yapıp edip, gerçekten istediğiniz en abzürd şeyi bir yolla temin edebilen tek insan olduğunu farkettiğiniz an...
*ertesi sabah, çok erken saatlerde kalkıp işe yetişmem gerektiğinde, bütün gece uyumayıp, sabah beni uyandırıp "kahvaltı hazır, ben biraz kestiricem" dediği an...
*lise sınavlarına gireceğim gün, işi gücü bırakıp, sabaha karşı 350 km. yolu katedip "sınava bensiz mi gideceksin?" diyerek bam telime koparırcasına vurduğu an...
*hayatımın en değerli anlarında, ne zaman göz teması kurmak istesem, gözleriyle "burdayım..." diye bağırdığı anlar...
*5 yaşındayken de 20 yaşındayken de, hiç değişmeyecek "babam tanıdığım en güçlü adam!" gerçeğini tekrar idrak ettiğim an...
*annemi hala çok sevdiğini fark ettiğim zamanlarda dolaylı olarak bizi de sevdiğini farkettiğim an...
*20 yaşına gelmeme rağmen evde kaldığım akşamlarda hala gece 3-4 kere kalkıp üstümü örttüğünü farkettiğim an...
*