ana ocağı

Trt 1 de yayınlanmakta olan yarışma programı,modern şehir yaşamlarını sürdürmekte olan dört genç kızı Sakarya nın Serdivan ilçesinde kurulmuş olan çiftlikte ağırlıyor.Onlara kah inek traşlatıyor,kah kuzu doğurtuyor,kah ahır temizletiyor,kah yufka açtırıyor.Her biri kendi alanında uzman sayılan üç anne ise kızlara mutfak,ev ve çiftlikte iş becerilerine göre oy verip,haftanın galibini belirliyerek dört altın bilezik ödül veriyor.hayatı boyunca elini sıcak sudan soğuk suya sokmamış kızlarımıZın,eşekle yük taşıma çabaları önceleri doğal ve sevimli gelebiliyor fakat reyting canavarı, bu yarışmayı da etkisi altına alarak büyüyü bozmuş durumda.izleyiciyi çekmek adına dökülen göz yaşlarının sahteliğini, organik köy ortamı dahi kapatamıyor.
özel ve iş hayatındaki başarılarıyla takdir ettiğim,çiftlikte yer alan anne ümmiye koçak ise fiziği,sesi ve tavırlarıyla Recep ivediğin babaannesi tiplemesini andırıyor.görsel Programa gelen her kıza hitaben "yavrum,evladım,kurban olurum sana"şeklinde dövünmesi,ağlaması ve gözünden bir damla gözyaşı gelmemesi evlere şenlik görüntüler veriyor.Kızlar ise her fırsatta "canım anamm"diye ümmiye koçağa sarılıyorlar.gerçek yaşamlarında acaba kaç kere "canım annem" diye onları doğuran analarına bu denli istekli sarılmış ve anne kız saadeti yaşamışlardır bilinmez tabi.Yarışmacılar zaman zaman ağlamak için o kadar çok kendilerini zorluyorlar ki diğer yarışmacıların"gerçekten ağlıyor mu,yoksa numara mı yapıyor"şeklinde meraklı bakışlarına maruz kalabiliyorlar.
Fakat şu bir gerçek ki KıZların dört bilezik için hayatlarının rolünü oynadığını gören iZleyici bu tarz benim de yarışmacıların yüz bin lira büyük ödül için birbirlerinin saçını,basını yolup,havaya fırlatmalarını artık normal karşılayacaktır...