beşiktaş

Selam arkadaşlar,
sizlerle bir anımı paylaşmak isterim utanarak.
yaşım 6 7 civarında, babam koyu fenerbahçeli, çevremdeki herkes fenerbahçeli.
ben nasıl olduysa beşiktaş'ın renklerine aşık olmuşum kendimi hatırladığım günden beri.
ben daha çocukken 5 6 yaşlarında falan, beşiktaş o aralar kötü. fenerbahçe parlayan yıldız.
herkesden bir baskı, fenerbahçeli ol, fenerbahçeli ol diye.
bir şekilde kandırdılar, fenerbahçeli olmaya karar verdim o küçük yaşlarda.
o zamanlar internet falan yok, gazetelerde ne yazarsa takip ediyoruz.
zamanın gazetelerinde ilk önce fenerbahçe haberlerine bakmak için kendimi kasıyorum, haberleri okumaya çalışıyorum * ama gözüm direk olarak ilk önce beşiktaş'ın haberlerine kaçıyor, amokachi falan.
böyle 1 ay kadar falan denedim çocuk yaşımda fenerbahçeli olmayı, -iyiki diyorum şimdi- beceremedim.
nasıl kazınmışsa o küçük yaşlarda kendiliğinden beşiktaş aşkı, fenerbahçe'nin o dönemlerdeki başarısı, aile baskısı, akraba baskısı bile beni fenerbahçeli yapamadı. gün geçtikçe beşiktaş'a sevgim arttıkça arttı ve şimdi nirvana'da bu sevgi.
ister istemez kendimle gurur duyuyorum bu takıma aşık olduğum için, karımı ve karımın ailesini sırf beşiktaş maçı var diye planlara kadar değiştirmekten mutluyum, huzurluyum, bu takıma iyi günde de kötü günde de aşığım.

haa bu arada, daha önce entry'lerimde yazmıştım beşiktaş ile alakalı güntekin onay'ın o güzel sözünü.
şimdi tekrardan yazmak istiyorum bu alkollü, mutlu ve huzurlu gecede.

Gün gelecek, FEDA diye dalga geçtiğiniz BEŞiKTAŞ puan kaybetsin diye dua edeceksiniz.
-GÜNTEKiN ONAY-
( 27.12.2012 )

Haydi selametle.