redingotunusatanrus tumblr com

http://redingotunusatanru...11/ruh-terk-ediyor-bedeni

Ruh Terk Ediyor Bedeni

Savuruyor insanlığın solgun nefesi beni yoksul kalabalıklara, yoksun kalabalıklara. Gözlerimin kıyısında hatıraların bıraktığı derin izlerde biriken tuzlu sularda bakire tanrıçalar günahlarımı vaftiz ediyor. Ve beni yıkamıyor, o gözyaşları.

Arınıyorum geçmişten birkaç damla suyla.
Aranıyorum yoksun kalabalıklarda yaşanmaya değer geleceğimi ve seni. Yoksun.
Benliğimi de kaybediyorum yoksul kalabalıklarda, sevdam yoksul.

Sürüklüyor meleklerin yorgun kanatları parçalarımı çılgın yalnızlıklara. Gözlerimde kaygılı beklentilerimin avuntusunun bıraktığı umut renkleri canlanıyor. Ve beni anlamıyor düşüncelerim.

Kollanmış bir bütün oluşturur mu sefil parçalarım? Masum tanrıçaların arsız çırpınışları mı kurtarır beni; yoksa yalancı meleklerin gülümseyen dokunuşları mı?

Tuzlu sularda boğulur mu yaşanmış yalanlar? Umut şaşırtabilir mi göğe bakanları, utangaç bir gökkuşağı bağışlayarak?

Ne bir bütün ne çok parça; ben ve yalnız ben puslu bir çizgide yürüyoruz. Ben konuşuyorum, yalnız ben duymuyor. Yalnız ben dokunuyor, ben hissetmiyorum. Çığlıklarımız buluşuyor uzak bir geçmişte biz diye. Sükunetimiz ayrılıyor uzak bir gelecekte ben ve ben diye.

Ve galiba umut pusları yarıyor renk cümbüşüyle. Yolun sonu görünüyor. Ben kendimden ayrılıyorum