ben bu yazıyı sana yazdım

Ne sabah ama ! Takvimde yeni bir tarih gözüktü ama değişen hiçbir şey yok.. Değişiklik istiyormuyum bilinmez ama hep özlemden bunlar bunu biliyorum. Hani derler ya ruh ikizin,dünyadaki eşin ben onu buldum ve kaybettim. Her gün pişmanlık ve özlemi harmanlayıp kahvaltıda önüme koyuyor annem. Kızmıyorum anneme tok tutuyor gerçekten,bunu hakettim ben.. Kaçmaya gücüm yok o yüzden hala aynı şehirdeyim onunla. Elimdeki telefonla 11 haneyi girmeme bakar sesini duymak. işte her sabah aklıma düşüren bu bence ulaşabilirken ulaşamamak. Arasam sen benim ruh ikimizsin,ruhum çıkana dek elini tutmak istiyorum desem? Yüzümemi kapatır acaba. Korkuyorum, oysa çocukken sınıfın en cesuru ben olurdum hep. Karanlık ormanlardaki topları bi tek ben alırdım. Şimdi bir kızdan korkar oldum. Her sabah seni özleyerek uyanmama karşı bir sitem değil bu sözlerim , seni özlemek bile güzel. Gülüşünden öpüyorum..