devedikeni

doğduğu zamanı hatırlamıyorum, bilmiyorum çünkü ben daha doğmamıştım *
bu insanın ödevlerimi yaptığını da hiç hatırlamıyorum da neyse..

hatırladığım tek şey benim saf ve masum halimden yararlanarak seyahatlerde kendi bulduğu bir oyunu oynatarak sürekli kazanmasıydı..(karşıdan gelen arabalar benim...otobüsler, karavanlar, kamyonlar, uçaksavarlar, itfaiyeler, ambulanslar, panzerler senin(bir de iyice uzatır ki çakmiim..) ben de daha körpecik, aklı sadece iyiliğe işleyen * ufacık bir çocuk, kanıp oynardım hep de kaybederdim tabii..

ama herşeyden öte, küçükken hiçbir şeyden korkmayıp yanımda olacağını bilerek ona güvenmemi sağlayan, ve yaşımız ilerleyip hayat değiştikçe aynı şekilde hayatım boyunca ne yaparsam yapayım yanımda olacak birinin varlığını bana hissettiren, küçük kardeş olmanın avantajlarını bana tümüyle yaşattıran, bir insanın ne kadar sevgi dolu olabileceğini bana gösteren, insanlara örnek olabilecek tüm özelliklere sahip, bana da örnek olarak kendi koyduğu isimdeki bu insanın hayatıni belirleyen en büyük faktör olan, bana her zaman güvenmiş benim de yüzünü kara çıkarmamaya çalıştığım bu insana** ilk entrymi yazmamıştım belki, ama 2000. entrymi yazdım...
seviyorum seni be..*