galatasaray

ilk açıklaması ''sabri'yi prandelli kadro dışı bırakmamış, dönmesine oda sevindi'' olan yeni yönetimiyle hem güldürmüş hem düşündürmüş takımdır. 4 aydır kim veya kimler tarafından kadro dışı bırakıldığı belli değil.

ulan amk adam 4 aydır a2'de gazozuna maç yapmaktan ülser oldu. şaka mısınız? dünya kulübü oldukları iddiasıyla ortalarda gezen yöneticilerin şaşkınlığına bir bakar mısınız? maldık, yedik bizde.

alb: hoca a2'de müthiş bir yetenek var onu a takıma alalım
pra: ne oynuyo bu adam benim neden haberim yok
alb: sağ bek hocam arı gibi çalışıyor
pra: ha siktir! alalım derhal adı neymiş?
alb: sabri hocam arkadaşları ona sabri reyiz der
pra: sabri mi e bizi onu siktir ettik ya
alb: yok lan bu o değil bu başka sabri
pra: hahaha seni yumak seni, iyi bakalım
alb: bırak şimdi yarram adamı gönderiyom tmm mı
pra: okey, yolla

şimdi işin komedi tarafını bi kenara koyalım. jürgen klopp'un türk futbolu ve kulüp yönetim tarzları hakkında yaptığı eleştiri hafızalardan henüz silinmemişken böyle bir yönetim şapşallığı vuku bulunca tam isabet demekten başka bir şey gelmiyor akla. bu yönetici abiler, futbolcu, antrönör, doktor, masör, hatta malzemeci alırken işini iyi yapanları, ustalaşmış profesyonel kişileri almaya özen gösterirler. ulan bir kez olsun özeleştiri yapmışlar mıdır? ben futboldan anlıyor muyum? kulüp yönetimi hakkında ne kadar tecrübeliyim? bu soruları acaba kendi kendine sormuş mudur? veya bu yönetim listelerini hazırlayan sözüm ona başkan kişileri neye göre seçiyor? kriteri nedir bu işin? görünen o ki yönetici olmanın tek koşulu paralı olmak, ve malum takımın taraftarı olmak. çok yazık..!

önder özen gibi sportif anlamda çağ atlamış kişilerin şu yönetim zihniyetinde tutunamamasının en başlıca nedenleri bunlar işte. şimdi beşiktaş bu sene şampiyon olsa kim s.ker önder özen i biz yaptık biz ettik vs vs. yönetici dediğin kulübe para verecek arkadaş hem gelsin kulübe yönetici olsun hemde üste para alsın 'yoooğ öyle' zihniyeti, türk futbolunu iflasa götürüyor. en trajik tarafı ise çözüm mekanizmalarının bile paralı yöneticiler tarafından kontrol ediliyor olması. (bkz: yıldırım demirören)