locke

izlenmemesi gereken filmler arasında ilk sıraları zorlayan filmdir.

sanat, derinlik bla bla bla diye yaklaşan elemanlar da olmuş da ne alaka lan. ben, en dandik filmleri bile bi' umut deyip sonuna kadar izleyen ben, resmen ileri sardım bir saat dayandıktan sonra. gerçi baktım ki değişen pek bir şey yok son on dakika da. sikimsonik telefon konuşmalarıyla örülmüş dümdüz bir film.

hadi anladık yeni bir tarz deneniyor bir süredir. gerçek zamanlı, tek oyuncu odaklı, mekansal olarak tek merkezli vs. ama bu tarz bir film için accayip enfes bir diyalog örgüsü ve accayip bir konu bulmak lazım. güzel bir örnek için (bkz: 127 saat)
yoksa şekil a'daki gibi sıçarsın. hiç öyle karizmatik ve başarılı bir adamın kendiyle yüzleşmesi falan deyip bu filme olumlu yorum yapamayacağım. neyse lan sakinim bir an kendimi kaybettim. yanıp giden zamanıma yanıyorum...