ben x

ağlattı beni filmidir.
otizmli biri olmanın da, otizmli birinin yakını olmanın da nasıl olduğu bakış açısını insana kazandırabilen bir film olduğunu düşünüyorum.
kurgusu da oldukça yaratıcıydı, filmin sonuna kadar 'la naptılar bunlar, naptılar hadi anlatın' diye kafa karışıklığı yaşadım.
ki çekim teknikleri açısından çok çok başarılıydı.

müzik hakkındaki şu sözleri çok hoşuma gitmişti:
"gürültüye karşı da bir silah var; başka gürültü. Ama daha iyisi. iyi gürültü."

otizm hakkında şu açıklama da çok hoştu:
"tamamen farklı şekilde programlanmış bir bilgisayar gibi düşünün. her dalı çok net görürler ama ağaç olarak görmezler. şöyle diyebiliriz; dallardan ağaçları göremezler."

"insanlar garipler. sadece konuşuyorlar, konuşuyorlar, konuşuyorlar."

"kan ne kadar temizdi oysa."

"her şey cesarettir. yapamadığını yine de yapmak."

"ama benim tek söylediğim; hiçbir şey."

--spoiler--
şahsi görüşüm; işin içine şizofreni durumunu karıştırmamaları gerekiyordu.

"Anne? gözlerinden su akıyor anne. Gerçekten gözlerinden su geliyor.
Bunun tuzlu ve ıslak olduğunu biliyorum. Tuzlu ve ıslak. Anne, ben hisleri anlamıyorum diye insanları duymuyorum sanıyorlar.
Ama anlayabiliyorum; çünkü ne olduğunu biliyorum. Küçükken hep böyle yapardım, hatırlıyor musun? Yaşları gözüne geri sokmaya çalışırdım hep. Senin üzülmeni istemediğim için. iyiyim anne. insanlar hep iyiyim der ya. iyi misin? Onlarda hep? Evet, evet! der. Evet iyiyiz, çok iyiyiz. Hep iyi olacağız, daima."
--spoiler--