eskişehir

ÖZLEDiM sanki sabah o tatlı uykumu bölen kabalakçı amcayı... telefonu her elime aldığımda uçak seslerinden bir türlü karşımdakinin sesini duymasam da inatla konuşmaya devam ettiğim anı.. geceleri bitmek bilmeyen sohbetleri..mekik dokuduğumuz fırıncı yolunu... komşu annenin zırvalıklarını bile...ders çıkısı her seferinde donasmı yoksa tantumi yesek diye çekişmeleri ama sonunda ikisine de uğramak zorunda kalışımızı.. kar yağdığında bir türlü dışarı çıkaramazdım kimseyi neymiş hasta olurmuşuz bak şimdi yağmıyo bile şükoş teyzenin kara şimşek böreği burnumda tütüyor. ismin eski olsa bile anılar mazide de kalsa sen farklı yerde olucaksın ESKiŞEHiR..