cahit zarifoğlu

“geçiyor, pervasızca geçiyor çıngıraklı kuyruğunu sallayıp zaman
artık soğuk ve kimsesiz geçtiğimiz sokaklar…
zarif bir hüzünle çiziyor aklımda seni gece
boşlukta kırık bir dal yüreğim; kederiyle sallanan

bütün şehir, uykusunda ölü bir yılan
bütün şehir, biz ayrıyken hayalet bir gemi;
telaşlı bir vedayla tam kalbinden su alan
artık yollar uzun, yollar aramızda dert

yedi dinmez kederiz, uslanmaz yedi güzel adam…”