pitbull

merhaba. ilk kez bir dost sahibi olarak, en içten duygularımla bu köpek cinsi hakkında uzun bir girdi yazmayı düşünüyorum. umarım okuyanlar için bilgi verici ve keyifli bir girdi olur.

yaklaşık olarak bir hafta önce, temelli olarak taşındığım memleketimin dar sokaklarının, yeşilliklerinin arasında denk geldim oğluma. beni gördüğünde oldukça irkilmişti, haliyle ben de karşımda bir pit bull gördüğüm için ilk başta irkildim elbette. göz göze geldiğimizde, cinsinin black nose olduğunu fark ettim. uzun zamandır bir köpek sahiplenmeyi düşünüyordum ve bu benim için kaçınılmaz bir fırsattı. karşımda sahipsiz bir pit bull vardı, onu korkutmamalı ve sahiplenmeliydim.

sokağa terk edilmiş olan bu hayvanın, suratı darmadağın bir haldeydi. dövüştürülmüş, kulakları sahibi tarafından bilinçsiz bir şekilde kesilmiş, belki de çok zor şartlar altında şiddet görererek bir çocukluk geçirmişti. dişlerinden anladığım kadarıyla daha bir yaşında ya vardı ya yoktu. http://i60.tinypic.com/21oqkz.jpg

taktım peşime oğlumu, getirdim oturduğum evin bahçesine. hemen komşudan bir tentürdiyot ve pamuk edindim. başladım oğlumu bir güzel tedavi etmeye. korkuyordu ama çekinmiyordu benden, aşık olmuştu bana. ben de ona, hissediyordum. tasma takmama bile gerek kalmadı, bulunduğum evin hemen önünden ayrılmadı gece boyunca. ertesi gün ilk iş olarak bir pire tozu, güzel bir tasma ve şampuan edindim. oğlumu bir güzel temizledim, deniz sefası yaptık. benimle birlikte yüzen bir olağanüstü varlık vardı karşımda. gözlerinden anlıyordum, beni bırakmayacağını. tasma takmak adetim değildir hiçbir köpeğe, ama cinsi gereği yapmak zorundaydım. beni anlıyordu, ne zaman seslensem dibime kadar gelip kafasını hemen eğiyor, dilleri dışarıda, kuyruğu havada, gözlerime bakıyor, adeta sevgi yalvarıyordu.

bütün tedavisini üstlendim. veterinere götürdüğümde deri spreyi sıkmamı önerdi. yaraları için krem aldım. sprey e aşırı bir duyarlılık gösteriyordu, bir süre krem ile idare ettim. şimdi yaraları kabuk bağladı, evin önünde tasmasız bir şekilde nöbet tutuyor. burada, bir restaurant ile anlaştım. her gece gidip, atık yemekleri alıyorum. günde üç öğün, pilav ve tavuk türevi ile besliyorum. halinden memnun. yanımda yattığında ön ayakları daima vücudumun üzerinde oluyor. bunun nasıl bir duygu olduğunu hiçbir zaman bilemez, bu köpek cinsini cani ilan eden aciz insanlar ve egolarını tatmin eden aşağılık sahipleri, sevgiden yoksun olacak daima. ve hep cani olarak bilecekler bu köpek cinsini. ancak, beyni normal çalışan bir kadından çok daha duygusal yaklaşıyor lan bu köpek insana. pati ver diyorum, veriyor. elimi çekiyorum, iki elini birden üstüme atıyor, gitmemi istemiyor. ben burada şunu anladım, insanın en sadık dostu bu hayvanlardır. pitbull, dogo, artık cinsi ne ise. sizden karşılıksız bir sevgi bekleyen ne var ki şu dünyada bu canlılardan başka? insanın annesi, babası bile içten içe bir şeyler bekler sizden sevgisini verirken. ama bu hayvanlar daima sevgiye muhtaç ve sonuna kadar sahibine sadık ve dost. ha siz insan değilsinizdir, bu köpek de size selamını farklı bir şekilde verir, orası ayrı.