ebi

istanbul'da zemheri semt köşeleri yada çekirdek kabukları birikmiş merdivenlerden yükselen bir sesleniş biçimi. semt ağzı lazım buna, argodur çünkü. genelde boş semt abileri veya ortam dedileri polat alemdarımsılar yada çok eski yalamış/yutmuşlar'ların çözebileceği bir söylemdir. kökeni esasında arapça'dan yahut farisi'den gelen bu kelime dost/sevilen şahıs manalarına gelir. lakin bu zamanla değişime uğramış ve semt insanları'nın diline düşmüştür.

- ebi nasıl olcak ?
- güzel olucak ebi..
- hani yok mu? görümüşler..!
- güzeli sizdeymiş ebi..
- güzelin güzeli güzel babacaaan..
- '^+%^+%+%

bu böyle uzarda gider..