çita

”çita” hindu dilinden ingilizceye girmiş olan bir zamanlar anadolu ve orta asyada da yaşamış dünyanın en hızlı hayvanı. türkçe adı “esri” dir. günümüz türkmencesinde “pulam” , kazakçada “alabars”, özbekçede ise “kaplan”dır. farsçada “yuz peleng”dir. osmanlıcada “yuz” olarak kullanılmıştır.

Gözlerinden başlayıp yanaklarından doğru devam eden iki çizgi için bilimsel ve mit olarak 2 farklı hikaye vardır:

bilimsel teoriye göre bu iki çizgi, kavurucu güneş altında, avlarına sessizce yaklaşırken, güneş ışıklarının gözlerinden yansımasına engel olacak bir yapıya sahiptir ve yaradılışları bu şekilde evrimleşmiştir.

efsanevi teori ise oldukça dokunaklıdır. yavrusunu kaybeden anne çita, yavrusunu ararken ağlamaya başlar. o kadar uzun süre ağlamıştır ki, gözyaşları yanaklarında siyah birer iz bırakmış ve bu izi daha sonraki yavrularına da aktarmıştır.
her ne kadar elbette ki bilimsel olanı ele alacak olsak da, avlanmadıkları durumlarda çitaların yüzlerinde gerçekten de hüzünlü bir ifade vardır ve bu efsanevi teoriyi daha da dramatik hale getirir.