funda arar

popüler kültüre ait hiçbir şeyi sevmeyen ve dinlemeyen biri olarak, yıllar önce duyduğum bir şarkı sözü babamı hatırlatarak içimi acıtmıştı. babamı hatırladığımda genelde içim acımazdı aslında. bu sabah nedense mırıldanarak uyandım.

--spoiler--

gittin, kanadı kırık kuştum.
sustum, sözlerine küstüm.
hani kırılırsın siyaha,
nöbet nöbet geceler boyunca.
dün güne dize gelince,
yürek acılara doyunca,
o tez dönüşün geç olunca,
kendime tahammülü öğrendim.
kördüm, bilendim, seni unutmayı öğrendim.
sen yoktun ben yalnız kalmayı öğrendim,
acıya duvar gibi durmayı öğrendim,
kaybolmuş bir dilin sözcükleri gibi,
köksüz, bağsız durmayı öğrendim.
vazgeçtiysen hep sağanak yağışlarımdan,
vazgeçtiysen bitmek bilmez kışlarımdan,
korkma kimseye ödenecek borcum yok,
yok saymayı ben senden öğrendim.

--spoiler--