işgaliye resmi

sadece pazar yerlerinde alınan bir ücret değildir.

işletmeci ya da esnaf neyse artık mülkiyetinde ya da resmi olarak tasarrufunda olmayan bir yeri kullanıyorsa işgaliye alınır.

mesela bi kafe bar düşün. yanında yeşil bi alan var. yazları oraya masa sandalye atıyor. belediye o adamdan işgaliye alır.

aslında kocaaaaa sistemin gözümüzün önünde çırılçıplak kaldığı an, tam bu an oluyor.

devletin mülkiyetinde olan, vatandaşın hizmetine ayrılmış alana adam masa atıyor. devlet de işgaliye diye bir şey icat ediyor.

yani diyor ki, "burası senin hakkın değil ama madem kullanıyorsun bana para ver".

para almak, vergi toplamak üzerine kurulu bir devlet zihniyeti, yönetme felsefesi orta çağda kaldı. devletin çıkıp "kardeşim burası kamunun! sen burayı işgal edemezsin" demesi gerekirken, adamlar yasa yapıp ihlali meşrulaştırıyor.

düşünce sistemimizin, yönetme mekanizmamızın röntgenidir işgaliye harcı. beylik laflar etmeye, saatlerce sistem tartışmalarına girmeye gerek yok. bizim toplumumuz bu ki devletin aklı da böyle. yazık lan bize. okumazsınız gerçi bunu da. meme fotoğrafı koysam sezonun selebritisi olurdum. çok sıkıcısınız lan. adapte olmak zor.