mustafa pektemek

yedek golcü psikolojisinden müzdarip.

cenk tosun transferinin ardından ömer şişmanoğlu'nun attığı goller ile kendisinin önüne geçişiyle birlikte sezon sonu yolcu olacak gibi duruyordu. ama 2 maçta 3 gol atışı, slaven bilic'in almeida sakat değilken bile 11'de ona şans verişi ve ömer'in sakatlanmasıyla birlikte bir şans doğmuştu.

önce gitsin slaven bilic'e teşekkür etsin, formdayken elinden formayı almadığı için. bugün "gol atılacaksa ben atmalıyım", "gol atmazsam beni gönderirler", "maçı kazandırmalıyım" düşüncelerinden kendini bir saniye bile arındıramadı belli ki.

3 tane net vuruş yapabileceği pozisyonda yapamadı, çok kötü vurdu. biri Olcay şahan'a biri de jermaine jones'a olmak üzere iki kere çok çok müsait pozisyondaki arkadaşına top atmadı ve takımı golden etti.

normal şartlarda hocadan tekrar formayı alması neredeyse imkansıza yakın iken sakatlıklar yüzünden tekrar şans bulacaktır. saç baş yoldurup yoldurmaması kafasında kendini gol atmaya şartlandırmamasına bağlı.

not: 28 mart 2014 karabükspor beşiktaş maçından bahsediyorum, bencildi dolayısıyla kötüydü.