beyaz geceler

nastenka'nın çocukluk aşkına dönmesiyle şaşkına uğradığımız dostoyevski eseridir.
bizi hep sen üzdün nastenka.

--spoiler--

şu anda , kalbimde açtığın yarayı düşünüyorum nastenka! fakat senin mutlu,parlak ufuklarına bir tek kara bulut göndermemiş olmanın rahatlığı içindeyim. Sana,her şeye rağmen, asla sitemde bulunmadım. hiçbir zaman seni mutsuz kılacak bir söz söylemedim, benim yüzümden vicdan azabı çekmene, gizli bir suçluluk duymana asla fırsat vermedim. gelin olduğun gün, lüle lüle olmuş siyah saçlarına sardığın narin çiçekleri asla çiğnemedim. oh, asla ve asla! bütün dileğim nastenkam; altında gezindiğin semanın her zaman ışıl ışıl olması, dudaklarından güneş gibi parlayan, mutluluk dolu gülümsemenin eksik olmaması. kimsesiz fakat minnet dolu bir kalbe doldurduğun bir anlık mutluluk için de tanrı senden hoşnut olsun.
tanrım, bir anlık mutluluk! ama bir ömür boyu sürecek gerçek bir mutluluk!

--spoiler--