aşk

Meryem filmindeki çalgıcı dayının garip bir şekilde özetlediği, Beşiktaş'ın adını öğrenmemle ben de başlayan ama insan ilişkilerinde olanı daha bi değişik olan duygu.

--spoiler--
-murat sana bişey anlatayım; ben bi kere aşık oldum, gencim o zaman aşkım meşki de bilmem pek. pazarda geziyo bi kız gördüm ceylan gibi, çarpıldım. kızı her gördüğümde yüreğim kocaman oluyo sanki yerinden fırlayacak. çare düşünüyom bulamıyom, ben bi garip aptal çalgıcıyım onu bana vermezler. bi türlü çıkar yol bulamıyorum, çıldıracam. gece gündüz yarabbi diyorum; hızırı gönder ya beni aptallıktan çıkarsın ya da onu aptal ediversin. bi gün bi düğüne gittik, düğün çalmaya. vardık baktık etrafa bi baktım düğün onun düğünü. önce çalamadım, sonra bi başladım çalmaya çal allah çal, çal allah çal, çal allah çal bizim gırnatacı kafayı yedi ulan olum nefesim tükendi yeter ölecez ne oldu sana bugün dedi. çalıyom ben devam ediyom, istiyom ki o düğün hiç bitmesin,düğün biterse bende biterim. zorla susturdular, biri geldi tamam alın paranızı gidin dedi, bitti gayri düğün. günlerce mecnun gibi gezdim. şimdi allah seni inandırsın torun torba sahibiyim işte ama aynı yine her gördüğümde kalbim kocaman oluyor, gene elim ayağım dolaşıyor. ben onun güzelliğini sevmedim ki, ben onu sevdim. ahhhh bu kafam deseydim diyemedim. desene lan desene olmazsa olmasın, diyemedim,
+ ee, kim bu? biz tanıyor muyuz?
- hayır! kimse bilmeyecek, benden başka kimse bilmeyecek. Benimle mezara gidecek. O bile bilmeyecek! Söylersen, kavuşursan aşk olmaz."
--spoiler--