alter bridge

yeni nesil creed olarak adlandırılabilecek müthiş gurup. ancak çok çok daha iyidir. öyle ki, zaman zaman creed ile kıyaslanmasını ab'ye hakaret olarak adlandırmak gerekir zannımca. creed dinlerken, "işte kalite budur" gibi bir cümle kuramazken bu gurup için rahatlıkla söylenebilir bu. dinlerken, kalitesini hissettirir.
bu gurubun böyle taş gibi müzik yapıyor oluşunda da iki adamın büyük etkisi var:

ilki tabi ki vokal myles kennedy. kırk yaşını devirmiş olması, önündeki en büyük engel. ün ve gelişim açısından tabi. eğer myles 25 yaşında olsaydı, dünyayı sallardı. slash, guns'n roses ile ilişkisini kestikten sonra solo kariyerine odaklanmıştı. yanına da vokal olarak myles kennedy'yi almıştı. hatta bu ikisinin öyle bir sweet child o'mine unplugged kaydı var ki, myles en az axl rose kadar kotarmıştı o işi. çok dik notalara çıkabilen, geniş bir ses aralığına sahiptir.

diğer adam da creed'de de gitarları üstlenen büyük gitarist mark tremonti. sesi de güzeldir, bu nedenle sık sık myles'a geri vokal olarak destek vermiştir. opeth'in beyni mikael akerfeldt ve porcupine tree'nin beyni steven wilson gibi o da prs gitar kullanır. hatta paul reed smith kendisi adına signature model üretmiştir. creed'e kıyasla alter bridge'de çok daha dolgun ve kaliteli sololara imza atmıştır. solo çalışması da vardır all i was isimli. hoş albümdür o da.

shed my skin, metalingus, ties that bind, isolation ve blackbird, başlangıç için güzel ab şarkılarıdır bana göre.

kalite arayanların ve bu tarzı sevenlerin es geçmemesi gereken bir guruptur kısaca.