baba

hatırladığın en eski anı, elleri tütün kokan bir babanın omuzlarında, tüm dünyayı yüksekten görmenin verdiği mutluluğu, yükseklikten dolayı mideniz sanki yukarıya doğru çekiliyormuşcasına korkuyu, ellerinizden tutmanın güvenini aynı anda yaşatan insandır.

henüz minicik bir çocukken;

-bu adamı dövebilir misin baba?
+döverim kızım.
-benim babam herkesten güçlü.

böbürlenmek ve boynuna atlama iç güdüsünü.

annenizin çocuk eğitimindeki despot tavrı, her yaptığınız yaramazlıkta babanıza sığınmanıza neden oluyor. siz babanın güven dolu kollarına koştuğunuzda, o hiç bir zaman kapatmamıştır kollarını... ardına kadar açar ve sizin yuvasına konan bir serçe gibi yerleşmenizi sağlar koynuna.

+tamam hanım ben ilgilenirim.

tüm dünya üzerinize gelse de, size asla sırtını dönmeyecek iki kişiden biridir baba.
çekince mi?
utanmak mı?
korkmak mı?
nedir bunca güzel duyguyu yaşatan adamın karşısına geçip seni çok seviyorum baba diyememenin nedeni?