aşk

Fuzuli'den sorarsan; sonu gelmez bir firkattir aşk. Kavuşmak faslına ermeden bitmez. Yunus'dan sual eder isen; kavuşmak içindir. Neticesi vuslata vesile olmayanın ismi aşk olmaz. Ve fakat bazen kavuşur da yine hasretiyle yanar aşık maşuğunun. Aşk öyle bir sarhoşluk halidir ki vuslat gelir de haberi olmaz. iskender Pala'dan sual eder isen aşk elin ayağa dolanması elin ayağa karışmasıdır ki aşık görünce maşuğunu aldığı nefesi geri vermeyi unutur.

Aşkın özü hasretliktir. Sevgi büyüdükçe hasreti körükler. Hasretlik büyüdükçe vuslata ermeyi emel edinen gönül ömür özlem ile geçecek zanneder. Ne tendedir ilacı aşığın ne sıcak nefesinde maşuğunun.

Aşıklığın beşte dördü hayal, biri de hayal bile kuramayacak kadar sarhoşluk halidir.

Gerisini derdini name etmiş bülbül ile aşkını sessizce edasına gömmüş gülden sormak gerek.

Dediği gibi dervişin.

Aşk olsun...