yaziyorum oysa

Yaziyorum oysa. Sen görmüyorsun. Nasil göresin ki ? Konusacağimi sandiğin her hesapta suskunum. Ben sana susuyorum be adam. Susarak anlatmaya çalismak mi benimkisi yoksa anlaticak bir kelime bile kalmayisin çaresizliğimi. Konustukça elde edemediğin seylerin verdiği aci mi susturuyor. Hayir be adam ben susmuyorum, senin olmadiğin, kimselerin görmediği bir yerlerde içimden bir ses hep konusuyor, anlatiyor, dinliyorum. Bazense dinlediğim için kendime kiziyorum. 'Ne diyicem baksana' diyor bi ses içimden.Ne diyicem. Hep seni söylüyor be adam. Bazen yokluğundan bahsediyor, bazen yalnizliğimdan bazense senin baska kollarda mutlu olduğunu söylüyor. Ahh.. Bazen bazen de anilarimizi animsatiyor. Gözümün önüne geliyor be adam. Iç çekisin geliyor. Sonra gülüsün. Nasil baskasina da öyle güzel bakabiliyorsun aklim almiyor. Sinirlari zorluyor be adam. Neden bu kadar basit her sey diyorum bu basitlik canimi yakiyor be adam. Sonra uzaklasiyorum senden, kosarak uzaklasiyorum. Öldü diyorum yasamadiğina inanmaya calisiyorum. Evet. Benim sevdiğim adam öldü. Öldün mü sahi adam? Baska bir bedende iç çekisinin bile ayni olduğunu hatirlatiyor yine o içimdeki ses. O an ben ölmek istiyorum be adam.bak adam yaziyorum. Sen simdi görmüyorsun ya ama hissediyorsun be adam. Sahi hissediyor musun ? Hisset. Çünkü ben ölü bir adami bos yere sevmeyi ögrendim, sende sevmediğin bir kadinin duygularini hissetmeyi öğren bari be adam.