atalay demirci

eöööhh çok boktan,
böğğ kaka,
ığğğ taklitçi,
ööff hiç komik değil..

hakkında sürekli bu şekil yorumlar yapılıyor.

insanoğlu olarak hiç bir zaman iyiyi takdir etmesini bilmedik zate. ona sürekli yakıştırmalarda bulunduk.

''messi dünyanın en iyi futbolcusudur'' dediler.

bir grup ordan bağırdı '' hayırrrrr ronaldo'nun yanında esamesi bile okunmaz '' dedi.
diğer grup '' maradona'nın tırnağı bile olamaz , milli takımda bi bok yapamıyorrrrr '' dedi.
bir diğeri '' xavi ve iniesta olmasa cacık bile olmazzzz '' dedi.

sürekli konuştular ve halen konuşmaya devam ediyolar ve hiçbir zamanda susmayacaklar.

peki messi kim?

üst üste defalarca kez dünyanın en iyi futbolcusu seçilen, sürekli gol kralı olan, tüm teknik direktörler tarafından ' barcelona'yı durdurabilirsiniz ama messi'yi asla '' diye iltifatlarda bulunulan sevimli, şirin şey.

insanoğlu daha küçük yaşlarda bu kıyaslamayı beynine yerleştirdi ama.. psikologların dediği ''çocukluğunuza inelim'' cümlesindeki 'çocukluk' aslında her şeyin özeti;

'' bak ahmet'in karnesine, hepsi pekiyi. bir tane bile iyi'si yokmuş '' dedi anne.
'' bak serpil'e sınıfın en çalışkanıymış '' dedi.
'' ayhan abin okudu doktor oldu '' dedi.
'' şu sümüklü melahat bile karnesine kırmızı kurdela '' almış dedi.

sürekli böyle şeyler söylendi. sürekli bir şeyler dendi. bunu duyan o yavrucaklar ise hem ahmet'e, hem serpil'e, hem ayhan'a hem de o sümüklü melahat'a kıl kaptı. '' of ya anne, başlıcam ahmet'e haa '' dedi. '' banane serpil'den hem o mesut'a aşık, bu yaşta erkeklerden hoşlanıyo o '' dedi... kötüledi. yediremedi onun övülmesini. onu gerdi. o sümüklü melahat da kopya çekiyor bil bunu dedi. bende mi çekeyim yani anne dedi. bi şekilde durumu kurtarmak için o kişileri hiç beğenmedi...
ve bazen de hiç konuşmadı bu çocuk.
sessiz kaldı,
sadece dinledi...

kimisi bu söylenilenleri iyi yönde değerlendi, sınıfın en çalışkanını kendine örnek aldı ve onu geçmeye uğraştı. onunla tatlı bi rekabete girip güzel ilişkiler kurdu...

kimisi ise beğeni özürlü, her bir şeye kulp takan kıskanç kişiler oldu. sınıfın en çalışkanıyla hiç muhatap dahi olmadı. olsa da sahte dostlukla oldu. içten içe hep onu kıskandı. zamanla onun başarılı olması umrunda bile olmaz hale geldi. onunla hiç konuşmadı...

tıpkı atalay demirci'yi beğenmeyen binlerce birey gibi..

adam tv ye çıkıp türkiye'yi kahkaya boğdu ama hemen yukarıda bahsi geçen kişiler böğğğ yapıp durdu. taklitçi o dedi. hiç komik değil dedi. tabi burada istisnalar kaideyi de bozmaz. zira genetik faktörler, zevk ve renkler, kafa dengi uyumu bunlarda göz ardı edilemez.

ama gel gör ki, bu böğğ yapan çoğu kişi gösterisini sonuna kadar izledi ve emin olun ki altına işercesine onlar da güldü. hatta tv nin sesini bile açtı. evde gürültü varsa susturdu. abartı olmasın gösterisinin tekrarını bile izledi...

insanoğlu tuhaftır. birini çok sevmişse rakibini de her zaman kötüler. tıpkı cem yılmaz'ı sevenlerin atalay demirci'yi beğenmemeleri gibi.

atalay demirci 2013 itibarıyla iyi bir stend-up cıdır. bel altı şakaları yapmadan bunu başarmak her baba yiğidin harcı değildir. sınıfın en çalışkan öğrencisi cem yılmaz'ı kendine örnek alarak başarılı olmuş ve yetenek sizsiniz türkiye yarışmasını kazanarak da bunu ispatlamıştır.

ve o kazandığı yetenek yarışmasında duygu sömürüsüne hiç girmemiştir.

atalay demirci 3 yaşındayken maden ocağında babasını kaybetmiştir.
atalay demirci yetimhanelerde büyümüştür.
atalay demirci 22 yaşında kanser hastalığından ( ölümden ) dönmüştür - ki bunu da hülya avşar'ın sorusu üzerine istemeden anlattı-

vs.vs.. istese bunların hepsini anlatıp kendini acındırabilir ve insanların vicdanından yararlanıp ödülü çoktan garanti edebilirdi.

fakat yapmadı.

çünkü atalay demirci iyi bir kişiliğe sahip, karakterli bir insandır.

ve unutulmasın ki;

'' gülmek kolaydır. güldürmek çok zor''

özetle; atalay zoru başardı. çoğu insan kolayı yapamadı. yapsa da çaktırmadı...