franz kafka

ceza sömürgesi ve hukuk öyküleri isimli eserindeki eleştrileri hala güncelliğini korumakta ve insana bölüm bıraktıracak cinstendir.
Yasanın ne olduğunu asla öğrenemediğini söyler ve yasalar hakkında:"bir gün geleneği araştıran insanların son noktaya ulaşabileceklerine,her şeyin gün ışığına çıkacağına yasaların halka mal olup soyluların silinip gideceğine dair inanç.bu inanç soylulardan nefret edilerek belirtilmiyor,hayır,kimse buna kalkışmıyor.biz kendimizden nefret ediyoruz aslında yasaların gizini öğrenmeye layık değiliz çünkü.aslında çok çekici bir düşünceyi yasa diye bir şeyin hiç varolmadığını savunan bir parti doğup gelişmediyse neden budur.halkımız soyluları da onların var oluş nedenlerini de onaylamaktadır.yasaların varlığına inanacak ama soyluları yadsıyacak bir parti tüm ulusu ardına toplardo.ne yazıkki böyle bir parti doğmayacak birimiz bile soyluları yadsımayı göze alamayız.bu nedenle tepemizde sallanıp duran bu keskin kılıçla sürdürüyoruz yaşamımızı"
yasaların kişi güvenliği değil soylu tahakkükü olduğunu ve ceza amacının rehabilite ve caydırıcılık değil intikam alma olduğunu bana göre en iyi anlatan yazardır.