mutlu yıllar

hayatımda hiç cem adrian dinlemedim.

hatta dinleyenleri de hoş görmekle beraber nasıl dinliyorlarki acaba bunu diye düşünüyordum.
beni böyle düşünmeye sevk eden bayık, yavaş şarkıları olduğunu sanmamdı.

ya da bana hep öyle şarkıları denk geldi, sonunu getiremediğim.

aykırı sorular programında kendisini göz ucuyla takip ettikten birkaç gün sonrasına nasip oldu youtube'a cem adrian yazıp ''mutlu yıllar'' şarkısını dinlemek.

şimdi milyon sekiz keredir aynı şarkıyı dinliyorum.

bir klişedir ancak replay tuşuna tecavüz ettim. evet.