ben bilmem eşim bilir

salt bir televizyon programı olduğunu düşünmek zor tıpkı diğerleri gibi.

sonunda ödül olarak sunulan araba, programda meta mahiyetine dönüşen tek şey değil. normal olarak bir gruba asla yaptırılamayacak sözde sorumluluklar, yine o insanlar tarafından benliklerini terk edercesine sergilenmektedir. aile olgusunun gelenekselleştirilen değerlerinin, mal uğruna ayaklar altına alınması ve kişilerin türlü aşamalarla yapılarından farklı şekillere bürünmesi, nihayetinde hayati önem taşıyan arabaya yönelik gösterilen zoraki çabadan başka, televizyon ekranının içinde maymunlaşan insanların görüntüsünden başka bir şey değildir.

toplum üyelerini köleleştirme adına antrene eden, mal için infial yaratan aktörlere bürünmelerine vesile olan yoğun kapitalist dinamitler ile katılımcıları maddi haz peşinde koşturmaya yatkın yapıya büründüren bu tür programların gözden geçirilmesi gerekir. ancak oluşturulmak istenenin tam olarak bundan ibaret olması, kelamların laf ü güzaf olmasından öte bir anlam taşımayacaktır.