beşiktaş

avrupa derdi olamadığından ve sağda solda yardım dilenerek mazlumu oynadığından buralara kadar gelebilmiştir , ancak bir adım daha ileri gitmesi söz konusu bile değildir.

fakat ben beşiktaşlı olsam başta fikret orman olmak üzere , teknik kadro ve futbolcuları bağrıma basar ve maddi manevi elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırdım.görebildiğim kadarıyla beşiktaş taraftarı bunu kısmen başarmış durumda ancak bu yeterli değil.

ayrıca merak ettiğim konu beşiktaşlıların hedefler büyüdükçe(örneğin şuan şampiyonluk bekleyen ciddi bir kitle var) beklentilerini revize edip başarımı arzulayacakları yoksa bu durumun bir süre daha devamını öngörüp başarıyı ekstra bir durum olarak mı algılayacakları? ben beşiktaşlı olsam bu ve önümüzdeki yıl , maddi olarak kulübün rahatladığına ve rahatlayacağına ikna olsam başarıyı bir ekstra durum olarak görürdüm.ancak çoğu beşiktaşlı arkadaşım takımın üç büyük kulüpten biri olduğunu ve her daim başarı isteyeceklerini belirtmeleri beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.sanırım kimse fikret ormanın başardıklarının farkında değil yada bunu çok önemsemiyorlar.

ayrıca ciddi olarak aziz yıldırım-fikret orman takasına sıcak baktığımızıda belirtelim * hatta üzerine bir miktar para bile verebiliriz:)