the water

bir insanın başına ne kadar talihsizlik gelir, ne kadar sırtından vurulur, ne kadar değeri bilinmez ama buna rağmen nasıl tertemiz kalır sorusunun yaşayan cevabıdır.

o ki ne kadar bunu kendi istememiş olsa da güçlüdür. onun başına gelenler benim başıma gelse ben en az 3 kere ya katil olur ya da kendimi vururdum. ama o bozmamış kalbini. herkesin her şeyi bırakıp gideceği noktada o sadakatinden ödün vermemiş, hak mı değil mi bile demeden. herkesin kendini düşündüğü yerde o değil kendini düşünmek, ikinci plana bile almamış, hiç düşünmemiş kendini, hep başkalarını düşünmüş. kimse üzülsün, darılsın istememiş. gönül kırmamış, gönül yapmış hep.

yine de neyle mükafatlandırmış onu rabbim? koca bir hiçle. emeğinin, zamanının, enerjisinin, sevgisinin, harcadığı her şeyin boşa gittiğini izlemekle. isyan etse günah, ama hakkı yok da diyemem, içim rahat etmez.

yine de benden bu kadar dememiş. ben de herkes gibi olacağım dememiş. kendinden ödün vermemiş. sırf bu yüzden senden benden, hepimizden daha insan!

sesi güzel, içi güzel, kendi güzel. rabbim onu tekrar sınamasın. gülümsemesi daim olsun.