recep tayyip erdoğan

yüzüne bakıp,konuşmalarını dinlediğim zaman aklıma bülent ecevit,ismail cem ve göremesem de ismet inönü gibi devlet adamları geliyor.bu ülkenin insanları bu insanlara da yüksek oylar kazandırdılar ama hiç benimsememişler aslında o kültürel birikimi,efendiliği,ciddiyeti.kara oğlan mara oğlan demişler ama belli ki şair kimliği hoşlarına gitmemiş,yazık.2002 den beri aslında gerçek başbakanını bulmuş bu ülke,cebinden çakı çıkarırken,hay huyt derken hatta ananı da al git derken bile kendini görmüş onda.biz o ingilizce konuşamayıp da ağzından çıkan van minut lafından utanırken kahvelerde alkışlamış benim ülkemin insanları.türkiye'de artık okuyan insanlara,sanat düşkünü demokrat insanlara "izin" veriliyor şu an daracık alanlarda,anadoluda bu tip insanlar artık tutunamaz halde.anadolu'da birçok şehirde neden opera, bale yok desen ve bu vaadle belediye başkanı adayı olsan yüzüne kahkaha atarlar adamın.
kurtulmak istiyorlar tayyip erdoğan'dan,üzgünüm ama o gitse bile artık bu saatten sonra daha serti,daha radikali gelir.hiç umut yok.bu ülkenin başına artık kazara da olsa entellektüel birikimi olan birisinin gelmesi imkansıza yakındır.bitmiştir yani.