serdar pirtini

efenim an itibariyle 23. yılımı tamamladığım ve emekli olmayı hiç mi hiç düşünmediğim şu meşakatli öğrencilik mesleğimde karşılaştığım onca hocamsı arasında teşbihte hata olmaksızın kabak gibi sırıtan, ve bana dahi 'vay .mına koyayım, böyleleri de varmış' dedirten küçücük, minicik, içi dolu fıçıcık hocamız.
Severiz kendisini netekim, haddimiz olmayaraktan takdir bile ederiz gerekirse! Ama bir de o cümle arasına sıkıştırdığın yabancı kelimeler yok mu be hocam, inan hiç necessary değil!! Yani gere(n)k yok hocam! Bir de ezberci değilim, ezber istemem diyorsun ama bazen gene de şaşıyor terazinin kefesi! Velhasıl-ı kelam, gerek ders anlatışın, gerek yerinde geyiklerin, her ders sonu anlattığın case(!)lerin, hassas empati yeteneğinle birleşince, iyi ki senin öğrencin olmuşum diyorum kendime!
işbu satırlarda da sandviç tekniğini kullanarak bugünlere boşa gelmediğimizi kanıtlıyor ve sana teşekkürü bir borç bilerek huzurlarınızdan ayrılıyoruz!