ankara

kamyon, yol, bir yaşlı, anne ,alışmak, zorlanmak, yaşıyor taklidi yapmak...

sizin nedir lan bunlar! dediğiniz kelimelerin, benim içimde türlü türlü acıya, hatıraya tekabül etmesini sağlayan şehrimdir. herbir kelime genellikle hiç de güzel olmayan hatıraların temsilcisidir. düşe kalka, hata yaparak, gülerek, ağlayarak ve çoğu zaman susarak ''ben'' olmayı başardığım bu şehri iliklerime kadar sevmeme sebebimdir bu kelimeler. o kadar sevmiyorum ki seni tüm keşkelerimi sana yükleme zavallığımı da alıp birgün seni terketme umuduyla yaşıyorum. içimde beni gülümseten tek umut belki bu.

neyse boşverelim. yakalım bi sigara...