izmir

büyük aşklar yaşanan şehirdir.

Günaydın necla çorabı yırtık eteği yamalı entaresi yeşil necla günaydın
kahvaltımı kumrularla yaptım bu sabah boyozlara anlattım derdimi
çayım çay kokmuyor fesleğenim yeşil yoksun yok olalı fazla yanım eksik
kadere cilve desen değil bu sensizlik pikapta yalnızlığım çalıyor

bu sefer akşama ben yemek yaptım , öksüzü ben aldım okuldan
yetim kalacak korkumdan gezmiyorum necla
tütünde sarmıyorum artık parmaklarım , parmaklarım acıdı necla
sessizlikle boğuştuğum şu sıralar feryadına hasretim necla

Kemeraltını kapattım gönlümde , pasaportta kahve içeçek hiçbiryer yok artık
göztepeliyim karşıyakalıyım altaylıyım artık necla
bak rakıda içmiyorum artık , ama istersen soğana sumak ekeriz yine
balığa rejimdeyim diyorsan salatayada razıyım

Konaktan yürüdüm ilk gün alsancağa kadar rengi kaçmış bankların
bu nasıl şehir derdin yağmur yağmaz kar görmez
gittin gideli havamız karla karışık yağmur
ben ise karmakarışık necla


tenhalaşmasını bırakmış şehir yeşilleşiyor deniz bozuk atıyor istavritler
midyeciler istifa etti arnavut kaldırımlarını söktüler
kumpiride zeytinsiz yiyorum bak
gönlümde bir dirhem iki karış yara bir merhem olacak yok
dilenciler senin adınla başlıyor dualarına
martılar harmandalından geliyor göçebe güzelyalıya
yüzünü göstersen elini uzatsan ağlayacak agora
revire götürdüler az önce hasta ben refakatçi ben
ve saatçilerde yok öyle çankayada
sahteliğini yitirdi yokluğun olmayışına inanıyorum şu sıralar
en zoruda komşu türkan ablanın hergün seni sorması bana
gitti diyorum inanmıyor , daha dün çamaşır astı diyor balkonda
ertesi gün yine aynı muhabbet ben çıkıyorum balkona sana bagırıyor
her gün çamaşır yıkama necla
işte şimdi oğlumuzu oynatmıyorlar oyunlarda oğlumuz düşmüş uf olmuş offf
işte şimdi rakıya veririm kendimi yanındada şaşal
gidişinin kesilmeyen sancısı işte necla gidişinin kesilmeyen sancısı içte necla
ben burdayım izmir orda