midnight express

türk hapishaneleriyle ilgili referans alınacak en boktan filmdir herhalde. bu filme iyi film, gerçekçi falan diyene de acırım, açık söyleyeyim.

ama mesela yılmaz güney'in duvar'ını izlediğim zaman da kendi ülkeme acıyorum ve onun anlattıklarına da sonuna kadar inanıyorum.

ps: duvar'ı izledikten sonra başka yılmaz güney filmi izleyemedim. düşün, yol'u izlemem lazım mesela ama tırsıyorum aynı duyguları yaşamaktan.

zaten tüm hayatım boyunca bir daha izlemeye cesaret edemediğim iki film var. biri duvar, diğeri de otomatik portakal.