euro 2000

tüm turnuva boyunca ingiltere'deydim, belçika'yı yendiğimiz gün maçın ilk yarısını yolda radyodan dinlemiştik babam, ben kardeşim, babam arabayı kullanıyordu, hakan şükür golü atınca direksiyonu falan bırakmıştı babam, gole sevinelim derken gidiyorduk anasını satayım.
ve final maçı...babamın arnavut arkadaşının evinde izledik, bir kızı vardı anita diye, inanılmaz güzeldi, ben italya'yı tutuyordum, fransa kupayı alınca gelip üzülme falan demişti, ne üzülecem elin italya'sına diyemedim ya la, thanks, it really feels harsh diyebildim sadece.