90 larda çocuk olan neslin duygusal olması

90'lı yıllarda yapılan müziğin tarzıyla doğrudan ilintilidir.

tarkan o yıllarda dön bebeğim şarkısını söylüyordu... gerçi sonradan ağzında sakızı şişirip şişirip patlattı falan ama adam duygusal müzik yapıyordu, aşk adamıydı.

emrah falan vardı oğlum o zamanlar ya. mahsun-emrah-özcan deniz triosuna hiç girmiyorum bile... en entelim diyen bile bu sanatçılara maruz kalıyordu.

şarkının sözlerine bakar mısın?

--spoiler--
Hadi hadi meleğim gel de göreyim
O güzel yüzünü ben de seveyim
Herkes seni melek sanıyor
Hadi hadi meleğim uç da göreyim

--spoiler--

şimdiki nesil ancak uçan adam sabri geyiği yapıyor.

sözlerdeki naifliğe ve masumluğa bak. insan şu şarkıyı dinleyip sevgilisiyle sevişmeyi nasıl düşünebilir ki? bırak sevişmeyi ona dokunamaz bile. ah canım benim.

o yılların şarkıları çok düzgündü ayrıca. şimdiki gibi başları-götleri ayrı oynamıyordu.

sibel alaş, reha ve aşkun nur yengi'nin şarkılarıyla az aşk acısı çekmedi bu nesil.

ayrıca;

(bkz: ali güven)
(bkz: asya)
(bkz: demet)
(bkz: yıldız tilbe)
(bkz: Ferda Anıl Yarkın)
(bkz: Gökhan Kırdar)
(bkz: Kerim Tekin)

kimse bu sanatçıların şarkılarıyla büyümüş bir nesilin duygusuz olmasını beklemesin...