tatile cikamamak

kosullarin bir turlu olgunlasamamasindandir.

is guc derken oyle bir hayatin icinde bulursun ki kendini, degil tatile cikmak, birkac gun yayila yayila uyku bile gecmez olur semtinden.

zaten vakit olsa ne! para mi var sanki dersin, avutursun kendini oyle.

belki bir pazar gunu, tek gunlugune denize gidersin otobuslen minibusle, birkac arkadasinda gelir seninle, ki genelde sap sapa olur bu isler.
ellerde bim posetleri, icinde ucuz yiyecekler, cantada alevli deniz sortu filan...

gider geberirsin o bir gunde, kendine iskence olur.
aksamda kumlu-tuzlu eve donersin.

iste imkanin yoksa gorebilecegin en baba tatil budur.

nedense dunyanin duzensizligi boyle yapar adami.
bosverirsin, tatilde neymis!

ulan hani 15 yildizli oteller filan da degil, 3-5 gun cadiri alsak, birkac kafa dengi insan, veya tek basina... bir araba ayarlayabilsek, birazda para olsa, degisik bir yerlere gidebilsek...

bu memlekette bu bile coktur!

maksimum 5 gun ve belki 700- 1000 tl para ucu ucuna yetebilir.

olmuyor iste...

evde balkon varsa balkona cikip essiz bir manzarada oturdugunu varsayarsin; dusa girip soguk suyu acip eline soguk bir icecek alip havuz etkisi yaratirsin, bornoza sarinir, balkondan boyle insanlarin fink attigi bir manzarayi seyredercesine sigarani icersin, aksam kosedeki tavuk donerciden doner yiyip kendini tatilde gibi hissedebilirsin. *