arapça

'çok oturgaçlı götürgeç' gibi zorlamaların (BILHASSA FUSHA'DA) daniskasının olduğu dildir. dilin güzelliği telaffuz edene göre değişir, bu normal bir durummuş gibi gözükse de arapça için daha bir geçerlidir. mısır lehçesinde kulak tırmalayan sesler bir hayli törpülenmiştir. bunun dışında takdir edersinizki bir bedevinin ağzındaki arapça ile bir beyrutlu dilberin ağzındaki arapça aynı değildir.

allah, rab ve rabbena hristiyan arapların da kullandığı terimlerdir. * en zengin dil olduğu nereden uyduruluyor bilmiyorum fakat tıpkı türkçe gibi kelime türetmeye yatkındır fakat sistematiği türkçeden farklıdır. adam akıllı sözlüklerde kelimeler köklerine göre aranır. bu nedenle 'zalim' ve 'mazlum' gibi iki zıt kelime aynı başlık altındadır.

bunun dışında bilhassa mısır, suriye ve levant lehçeleri türkçeden sözcükler almıştır. 'fusha' denilen arapça öğrendiğinizde her arap ülkesinde anlaşılırsınız, fakat sizin bulunduğunuz yerin arapçasını anlamanız mümkün olmayabilir. FUSHA ILE konuşursanız, size hicivli bir eda ile alim muamelesi yaparlar. arap lehçeleri ise avrupa'da, yazı dilleri olmadıkları için çoğu zaman arap harfleriyle değil, latin (fonetik) harfleriyle öğretilir. türkçe'ye verdiği kelimeler öğrenilmesinde avantaj gibi görünse de, önemli bir kısmının türkçe'deki karşılığı çok farklıdır. bunun dışında cumhuriyet, hürriyet, milliyet gibi kelimeler arapça üzerinden türetilmiş osmanlıca terimlerdir. *