behzat ç.

valla herhalde behzat ç'nin türk televizyonlarında yayınlanmış açık ara en iyi dizi olduğunu tekrar tekrar söylemek artık gereksiz.

ercüment'in de söylediği gibi gerçek canımızı yakıyor. artık onların adaleti var, kara kaplı defterler sadece ismen orda sanki.

ben bu dizi bitsin istiyorum. ercüment gibi, memduh gibi adamların kaybettiğini göstererek bitsin istiyorum.

ben yoruldum artık her hafta, her hafta bu ülkedeki utandıracak her şeyi bir buçuk saat izlemekten.

evet, gerçekleri gösteriyorlar. ben bu gerçekleri dizilerde öğrenmedim. türkiye cumhuriyetinin yakın tarihini araştıran herkes artık her şeyin farkında.

çünkü zaman öyle bir zaman ki kurulan çarkın ortaya çıkmaması gibi bir derdi de yok artık kimsenin.

gözümüzün içine baka baka ''biz sizi sikiyoruz'' kardeşim diyorlar artık.

''12 eylülden sonraki her allah'ın günü biz sizi siktik. eskiden söylemiyorduk ama artık o kadar aptalsınız ki saklamaya bile gerek yok'' diyorlar.

ve behzat ç bize her hafta farklı şekillerde, ama hep aslı astarı olan şekillerde yüzümüze vuruyor bunları.

ben gazetenin sadece spor sayfasını okurum sabahları. ama bunun sebebi sanıldığı gibi kahvehane kültüründen yetişmiş bir gençliğin temsilcisi olmak değil.

tek derdim güne bok gibi başlamamak.

ordan kaçıyorum, haberlere çok az tahammül edebiliyorum. sonra dönüyorum sözlük okuyorum, bu sefer de islamofaşist trollerle uğraşmamak için fazla tahammül edemiyorum.

ama behzat ç kaçtığım her şeye beni elleriyle geri götürüyor.

ve ben 1.5 saat boyunca ülkeyi hayali olduğu varsayılan etiyle kemiğiyle gerçek insanlarla izliyorum.

yargıdaki bu rezilliklerin, iş bitiricilerin, tetikçilerin hakkındaki düşüncem çok insanın aksine artık ''var mıdır acaba lan böyle olaylar?'' değil ''bir gün düzelir mi lan acaba?'' şeklinde.

artık düşünce suçu diye bir şeyin olmama sebebi kimsenin düşüncelerimizi siklememesi galiba, öte yandan onu da öğrendim.

emrah serbes gibiler susturulmadığı müddetçe bir yerler, çok az da olsa umudum var.

onlar konuşursa, anlatırsa bir şeyler değişir.

halka gerçeği göstermek halka özgürlüğün tadını öğretmenin ilk adımı. bir yerden başlamak bir diziyle bile olsa başlangıçtır.

bu cesur adım yüzünden, haftalardır süren aşağılık, faşist baskılara rağmen en ufak çekince olmadan işini yapan behzat ç ekibine, set işçisinden erdal beşikçioğlu'na kadar teşekkür etmek gerek.