kemalizm

eleştirenlerin yerine koymak isteyip dilinin varmadığı, daha doğrusu götünün yemediği şey şeriattır.

onun dışında kemalizmin rahatsızlık yaratacak bir yanı olmadığını hepimiz biliyoruz.

aslında kemalizm bir ideoloji de değildir.

21.yy'a girilen sırada hala olgunlaşamamış ve sömürülen bir topluma yapılan reformlar bütünüdür.

eleştirilen tarafı da aslında nasıl yapıldığı değil, neden yapıldığıdır.

yani mesele asılma kesilme falan değil ''paşa, paşa biz ne güzel sarığımızla, hocamızla, tekkemizle yaşıyorduk. ne uğraştın bizimle'' düşüncesidir.

herkesin yaşamak istediği bir hayat vardır. bu dine dayalı olabilir, olmayabilir.

ama herkes sizin istediğiniz hayatı yaşamakla mükellef değildir bu çağda.

bakın şuan şartlarımız eşit. buyrun siz kafanıza göre yaşayın, biz kafamıza göre.

atatürk kompleksinize gelince... yenemediniz adamı işte, alayınızı mum etti. gururunuzla oynadı, saltanatınızı yıktı. ve öldü.

istediğiniz gibi arkasından konuşun o kokuşmuş zihniyetinizi yırtıp attı, elinize verdi.

bu saatten sonra onu isteseniz de yenemezsiniz.

bu kadar aktif kapitalizmin yaşandığı ülkeye de şeriat meriat gelmez zaten.

(bkz: tatlı rüyalar)