il deserto rosso

zihinlerimizle, sözde gelişmişliğimizle kurduğumuz ortam, bizi emeğin tadından, birebir dayanışmadan, yardımlaşmadan uzaklaştırmıştır.

artık arabalarımız vardır yürüyerek yolun kokusunu içimize çekerek sırtımızda damla damla oluşan teri hissetmeden ulaşırız istediğimiz yere. varmak istediğimiz hedef hakkında düşünmeye vakit kalmadan ulaşırız oraya.

--spoiler--
filmin son sahnesi aslında filmin özetidir. çocuğuyla annesi fabrika çevresinde yürürken bacadan yükselen sarı duman görsel çocuğun ilgisini çeker ve sorar annesine:

ç: Duman niçin sarı?

a: Çünkü zehirli.

ç: O zaman küçük bir kuş onun içinden uçarsa, ölür!

a: Şimdiye kadar kuşlar bunu öğrenmiştir. Oradan uçmuyorlar artık. Hadi gidelim.

acaba uçmayı unutalı ne kadar süre oldu...
--spoiler--